Iquique Wieża Zegarowa
Chile
AttractionsSightseeing ToursNature & Adventure ToursCulture & History ToursThings To Do
Najciekawsze atrakcje w Chile
Wieża Zegarowa w Iquique to konstrukcja znajdująca się na placu Arturo Prat w Iquique, Chile. Została zbudowana w 1878 roku - Iquique było terytorium peruwiańskim - a jej zegar został sprowadzony z Anglii.
Według Patricio Advisa, Wieża Zegarowa obok budynków wokół Placu Prat - Teatru Miejskiego, budynku Stowarzyszenia Ochrony Pracowników Tarapacá, Kasyna Hiszpańskiego i Klubu Chorwackiego - jest jednym z najbardziej miejskich wyrazów reprezentujących okres pustyni solnej. Została uznana za narodowy zabytek historyczny 13 lipca 1987 roku.
Historia
Budowę wieży uzgodniono przez burmistrza Benigno Posadę i Radę Miejską 14 grudnia 1877 roku, zastępując zegar Matki Kościoła, który został zniszczony przez pożar w 1873 roku.
Komisja wyznaczona do opracowania projektu oszacowała, że będzie potrzebnych 7000 soli na zakup zegara, którego zakup ostatecznie został uzgodniony z jubilerem Federico Franzt. Czteroboczny zegar, który oznaczał kwadranse dzwonkiem i godziny większym dzwonkiem, przybył z Anglii 10 grudnia 1878 roku na pokładzie parowca Ibis.
Z kolei wieża - której projekt przypisuje się Eduardo de Lapeyrouse - została zbudowana w 1878 roku, tak że gdy maszyny dotarły, zostały zainstalowane. Szacuje się, że w styczniu 1879 roku już działała, około cztery miesiące przed rozpoczęciem Wojny na Pacyfiku.
W październiku 1880 roku została uratowana przed pożarem, który zniszczył dużą część centrum Iquique. W rezultacie plac - już znany jako Plac Prat - został rozszerzony na południe i zachód, anektując parcele, które zostały zniszczone w wyniku zdarzenia. Wieża pozostawała poza centrum, aż w 1889 roku firma batalionu Pisagua umieściła ją w jej obecnej pozycji, na polecenie burmistrza Ramóna Yabara.
Cechy
Wieża jest eklektyczna w stylu, łącząc elementy gotyckie z elementami architektury islamskiej. Budynek prezentuje zatem skierowane, dodane i łukowane łuki w tej samej kompozycji, przywołujące sztukę mudejar.
Zbudowana z sosny oregon, składa się z trzech stopniowanych korpusów, każdy o kwadratowym przekroju. Podstawa ma na każdej ze swoich czterech stron łuki o kształcie ostrołukowym, które otwierają się jak krużganki.
Wieża Zegarowa w Iquique to konstrukcja znajdująca się na placu Arturo Prat w Iquique, Chile. Została zbudowana w 1878 roku - Iquique było terytorium peruwiańskim - a jej zegar został sprowadzony z Anglii.
Według Patricio Advisa, Wieża Zegarowa obok budynków wokół Placu Prat - Teatru Miejskiego, budynku Stowarzyszenia Ochrony Pracowników Tarapacá, Kasyna Hiszpańskiego i Klubu Chorwackiego - jest jednym z najbardziej miejskich wyrazów reprezentujących okres pustyni solnej. Została uznana za narodowy zabytek historyczny 13 lipca 1987 roku.
Historia
Budowę wieży uzgodniono przez burmistrza Benigno Posadę i Radę Miejską 14 grudnia 1877 roku, zastępując zegar Matki Kościoła, który został zniszczony przez pożar w 1873 roku.
Komisja wyznaczona do opracowania projektu oszacowała, że będzie potrzebnych 7000 soli na zakup zegara, którego zakup ostatecznie został uzgodniony z jubilerem Federico Franzt. Czteroboczny zegar, który oznaczał kwadranse dzwonkiem i godziny większym dzwonkiem, przybył z Anglii 10 grudnia 1878 roku na pokładzie parowca Ibis.
Z kolei wieża - której projekt przypisuje się Eduardo de Lapeyrouse - została zbudowana w 1878 roku, tak że gdy maszyny dotarły, zostały zainstalowane. Szacuje się, że w styczniu 1879 roku już działała, około cztery miesiące przed rozpoczęciem Wojny na Pacyfiku.
W październiku 1880 roku została uratowana przed pożarem, który zniszczył dużą część centrum Iquique. W rezultacie plac - już znany jako Plac Prat - został rozszerzony na południe i zachód, anektując parcele, które zostały zniszczone w wyniku zdarzenia. Wieża pozostawała poza centrum, aż w 1889 roku firma batalionu Pisagua umieściła ją w jej obecnej pozycji, na polecenie burmistrza Ramóna Yabara.
Cechy
Wieża jest eklektyczna w stylu, łącząc elementy gotyckie z elementami architektury islamskiej. Budynek prezentuje zatem skierowane, dodane i łukowane łuki w tej samej kompozycji, przywołujące sztukę mudejar.
Zbudowana z sosny oregon, składa się z trzech stopniowanych korpusów, każdy o kwadratowym przekroju. Podstawa ma na każdej ze swoich czterech stron łuki o kształcie ostrołukowym, które otwierają się jak krużganki.
