Centro Gabriela Mistral - GAM
Chile
Museums and Art GalleriesThings To Do
Muzeum w Santiago de Chile
Centrum Gabriela Mistral, GAM, to centrum kulturalne poświęcone szerzeniu i promowaniu sztuk performatywnych i muzyki. Wśród wielu innych działań oferuje ono przestrzeń dla współczesnego dramatu i tańca, a także klasyki i popularnej muzyki, umożliwiając ciągły rozwój i eksperymentowanie.
Ponadto, z naciskiem na współczesną fotografię i sztuki popularne, GAM mieści szeroki zakres sztuk wizualnych. Ze względu na wysokie wymagania dotyczące transparentności, różnorodności i jakości, skupia się na generowaniu bezpośrednich spotkań między artystami a różnorodną publicznością.
Kolekcja dziedzictwa
Dla pierwotnego projektu budynku, kilku artystów zostało poproszonych o stworzenie specjalnych dzieł sztuki, które miały być zintegrowane z architekturą budynku. Niestety większość z nich została zdemontowana po zamachu stanu w 1973 roku. Obecnie kilka z tych dzieł jest odtwarzanych w nowej fazie Centrum Gabriela Mistral. Kilka rzeźb Sergio Mallol, Sergio Castillo, Marta Colvin i Samuela Romana zostało ponownie zainstalowanych, a szklany dach Plaza Central, zaprojektowany przez Juana Berenala Poncę, został naprawiony.
Drzwi Juana Egena, wykonane z drewna, miedzi i aluminium, prowadzą do sali sztuki popularnej, a zawiasy drzwi, zaprojektowane przez Ricardo Mesę, zostały ponownie wykorzystane w teatrach. W kawiarni światła Ramona Lopeza, mural Jose Venturelliego zachęcający do holu w budynku B oraz dystrybutor wody Luísa Mandioli zapewniają mały relaks. Ławki Ricardo Yrarrazzala, które pełnią także funkcję doniczek na kwiaty, znajdują się obok wyjścia obok Ministerstwa Obrony i w przejściu łączącym Plaza Poniente (Plac Zachodni) i Plaza Central (Plaza Centralna). Reprodukcja wiklinowych ryb rzemieślnika Manzanito imponująco wisi z sufitu Plaza Central. I zespół rzeźb Federico Asslera został ponownie otwarty w 2013 roku, ale pozostanie zamknięty podczas budowy drugiej fazy GAM, teatru na dwa tysiące miejsc.
Gabriela Mistral
Najbardziej znana poezja Chile, Gabriela Mistral (1889 - 1957), znacząco zainspirowała działalność tego centrum kulturalnego ze względu na swoją miłość do słów, demokratyczne przekonania i oddanie edukacji. Urodzona jako Lucila Godoy Alcayaga w małym miasteczku Vicuña w środkowo-północnym Chile, rozpoczęła pisanie i pracę nauczyciela w wieku 15 lat. W wieku 25 lat opublikowała swoje pierwsze poważne dzieło „Sonetos de la Muerte”, które przyniosło jej chilijską nagrodę literacką w 1912 roku. Pracowała jako edukatorka w różnych miastach Chile, aż w 1922 roku, z zaproszenia rządu meksykańskiego, wyjechała do Meksyku, aby wziąć udział w reformie edukacji i utworzeniu bibliotek publicznych. Od tego czasu jej życie było głównie związane z pisaniem i podróżami: żyła w USA, Europie i Ameryce Łacińskiej, dopóki nie rozpoczęła kariery dyplomatycznej z rządem Pedro Aguirre Cerda w 1932 roku. Po wielu latach spędzonych w Brazylii, Hiszpanii, Portugalii i USA, jako pierwsza Amerykanka Południowa zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1945 roku. Jej najbardziej znane dzieła to Desolación, Ternura y Tala i Lagar, które ukazało się w 1954 roku. Tylko trzy lata później Gabriela Mistral zmarła w Nowym Jorku.
Centrum Gabriela Mistral, GAM, to centrum kulturalne poświęcone szerzeniu i promowaniu sztuk performatywnych i muzyki. Wśród wielu innych działań oferuje ono przestrzeń dla współczesnego dramatu i tańca, a także klasyki i popularnej muzyki, umożliwiając ciągły rozwój i eksperymentowanie.
Ponadto, z naciskiem na współczesną fotografię i sztuki popularne, GAM mieści szeroki zakres sztuk wizualnych. Ze względu na wysokie wymagania dotyczące transparentności, różnorodności i jakości, skupia się na generowaniu bezpośrednich spotkań między artystami a różnorodną publicznością.
Kolekcja dziedzictwa
Dla pierwotnego projektu budynku, kilku artystów zostało poproszonych o stworzenie specjalnych dzieł sztuki, które miały być zintegrowane z architekturą budynku. Niestety większość z nich została zdemontowana po zamachu stanu w 1973 roku. Obecnie kilka z tych dzieł jest odtwarzanych w nowej fazie Centrum Gabriela Mistral. Kilka rzeźb Sergio Mallol, Sergio Castillo, Marta Colvin i Samuela Romana zostało ponownie zainstalowanych, a szklany dach Plaza Central, zaprojektowany przez Juana Berenala Poncę, został naprawiony.
Drzwi Juana Egena, wykonane z drewna, miedzi i aluminium, prowadzą do sali sztuki popularnej, a zawiasy drzwi, zaprojektowane przez Ricardo Mesę, zostały ponownie wykorzystane w teatrach. W kawiarni światła Ramona Lopeza, mural Jose Venturelliego zachęcający do holu w budynku B oraz dystrybutor wody Luísa Mandioli zapewniają mały relaks. Ławki Ricardo Yrarrazzala, które pełnią także funkcję doniczek na kwiaty, znajdują się obok wyjścia obok Ministerstwa Obrony i w przejściu łączącym Plaza Poniente (Plac Zachodni) i Plaza Central (Plaza Centralna). Reprodukcja wiklinowych ryb rzemieślnika Manzanito imponująco wisi z sufitu Plaza Central. I zespół rzeźb Federico Asslera został ponownie otwarty w 2013 roku, ale pozostanie zamknięty podczas budowy drugiej fazy GAM, teatru na dwa tysiące miejsc.
Gabriela Mistral
Najbardziej znana poezja Chile, Gabriela Mistral (1889 - 1957), znacząco zainspirowała działalność tego centrum kulturalnego ze względu na swoją miłość do słów, demokratyczne przekonania i oddanie edukacji. Urodzona jako Lucila Godoy Alcayaga w małym miasteczku Vicuña w środkowo-północnym Chile, rozpoczęła pisanie i pracę nauczyciela w wieku 15 lat. W wieku 25 lat opublikowała swoje pierwsze poważne dzieło „Sonetos de la Muerte”, które przyniosło jej chilijską nagrodę literacką w 1912 roku. Pracowała jako edukatorka w różnych miastach Chile, aż w 1922 roku, z zaproszenia rządu meksykańskiego, wyjechała do Meksyku, aby wziąć udział w reformie edukacji i utworzeniu bibliotek publicznych. Od tego czasu jej życie było głównie związane z pisaniem i podróżami: żyła w USA, Europie i Ameryce Łacińskiej, dopóki nie rozpoczęła kariery dyplomatycznej z rządem Pedro Aguirre Cerda w 1932 roku. Po wielu latach spędzonych w Brazylii, Hiszpanii, Portugalii i USA, jako pierwsza Amerykanka Południowa zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1945 roku. Jej najbardziej znane dzieła to Desolación, Ternura y Tala i Lagar, które ukazało się w 1954 roku. Tylko trzy lata później Gabriela Mistral zmarła w Nowym Jorku.
