Kerk van San Francisco de Castro
Chile
Lokale keuze
AttractionsToursSightseeing ToursCulture & History ToursThings To Do
Een stad tussen heuvels en weelderige vegetatie die uitnodigt tot wandelen, proeven van de mariene restaurants, een bezoek aan de ambachtswinkels en bewonderen van de kleurrijke 'palafitos' aan de waterkant, een klassieke chilota-ansichtkaart.
Bezoek de Kerk van San Francisco de Castro, het Nationaal Park Chiloé of ervaar de Chilota-cultuur door de Castro Craft Fair, het Museum voor Hedendaagse Kunst van Chiloé te bezoeken, of door het bijwonen van het beroemde Costumbrista Festival dat in de stad wordt gehouden.
Het is gelegen in de provincie Chiloé, Merendistrict. Gelegen op 1.214 kilometer van Santiago, is het de op twee na oudste stad van Chili. Na de lange expedities door het kustgebied van Chiloé, begonnen in 1553 onder bevel van de gouverneur-generaal van Chili, Don Pedro de Valdivia, om zijn grondgebied uit te breiden, stichtte kapitein Martín Ruiz de Gamboa op 12 februari 1567 de stad Santiago de Castro.
De aardbevingen van 1786 en 1787 verminderden de bevolking van de stad aanzienlijk, waardoor een triest en desolaat landschap overbleef. De inwoners gingen op het platteland wonen en keerden alleen tijdens vakanties terug naar de voormalige stad. In 1788 hield Castro op de hoofdstad van de Spaanse provincie te zijn (de stad Ancud kreeg die benaming) en later werd de Chileense onafhankelijkheid op het hele Chiloé-archipel opgelegd, inclusief Castro.
De stad verloor gewicht en raakte steeds meer in de vergetelheid. Aan het einde van de 19e eeuw deed zich echter een nieuwe kans voor Castro voor: de houtactiviteit vernieuwde de vooruitgang in het gebied en de komst van de spoorlijn in 1912 maakte de stad weer belangrijk als centrum van het archipel.
In de jaren '20 ontwikkelde Castro zijn maritieme activiteit ten volle. De aardappelteelt, die naar de noordelijke en zuidelijke havens van het land ging, ondersteunde de economische groei van de bevolking. In 1958 werd de weg van Castro naar Ancud geopend, waardoor het toerisme in de regio verder werd gestimuleerd. De stad Castro had al een groot aantal hotels, wijnhuizen, pensions en winkels die steeds meer bezoekers aantrokken.
In de jaren '60 werd de stad opnieuw getroffen door een zware aardbeving, waarbij de gemeente, de haven, de spoorlijn en veel palafitos woningen, typische lokale bouwwerken, werden weggevaagd. Op dat moment telde de bevolking 7.000 inwoners. Na die catastrofe groeide de stad naar het bovenste deel van de archipel en ontving in 1982 opnieuw de titel van de provinciehoofdstad.
De stad Castro is het hart van de provincie Chiloé niet alleen vanwege de locatie maar ook omdat het een plek is vol cultuur en geschiedenis. Het heeft een immense verscheidenheid aan activiteiten om aspecten van een stad van zijn soort te leren kennen en te ontdekken.
Bezoek de Kerk van San Francisco de Castro, het Nationaal Park Chiloé of ervaar de Chilota-cultuur door de Castro Craft Fair, het Museum voor Hedendaagse Kunst van Chiloé te bezoeken, of door het bijwonen van het beroemde Costumbrista Festival dat in de stad wordt gehouden.
Het is gelegen in de provincie Chiloé, Merendistrict. Gelegen op 1.214 kilometer van Santiago, is het de op twee na oudste stad van Chili. Na de lange expedities door het kustgebied van Chiloé, begonnen in 1553 onder bevel van de gouverneur-generaal van Chili, Don Pedro de Valdivia, om zijn grondgebied uit te breiden, stichtte kapitein Martín Ruiz de Gamboa op 12 februari 1567 de stad Santiago de Castro.
De aardbevingen van 1786 en 1787 verminderden de bevolking van de stad aanzienlijk, waardoor een triest en desolaat landschap overbleef. De inwoners gingen op het platteland wonen en keerden alleen tijdens vakanties terug naar de voormalige stad. In 1788 hield Castro op de hoofdstad van de Spaanse provincie te zijn (de stad Ancud kreeg die benaming) en later werd de Chileense onafhankelijkheid op het hele Chiloé-archipel opgelegd, inclusief Castro.
De stad verloor gewicht en raakte steeds meer in de vergetelheid. Aan het einde van de 19e eeuw deed zich echter een nieuwe kans voor Castro voor: de houtactiviteit vernieuwde de vooruitgang in het gebied en de komst van de spoorlijn in 1912 maakte de stad weer belangrijk als centrum van het archipel.
In de jaren '20 ontwikkelde Castro zijn maritieme activiteit ten volle. De aardappelteelt, die naar de noordelijke en zuidelijke havens van het land ging, ondersteunde de economische groei van de bevolking. In 1958 werd de weg van Castro naar Ancud geopend, waardoor het toerisme in de regio verder werd gestimuleerd. De stad Castro had al een groot aantal hotels, wijnhuizen, pensions en winkels die steeds meer bezoekers aantrokken.
In de jaren '60 werd de stad opnieuw getroffen door een zware aardbeving, waarbij de gemeente, de haven, de spoorlijn en veel palafitos woningen, typische lokale bouwwerken, werden weggevaagd. Op dat moment telde de bevolking 7.000 inwoners. Na die catastrofe groeide de stad naar het bovenste deel van de archipel en ontving in 1982 opnieuw de titel van de provinciehoofdstad.
De stad Castro is het hart van de provincie Chiloé niet alleen vanwege de locatie maar ook omdat het een plek is vol cultuur en geschiedenis. Het heeft een immense verscheidenheid aan activiteiten om aspecten van een stad van zijn soort te leren kennen en te ontdekken.
